
กลับมาเถิดคนดีสุดที่รัก
จะไสผลักรักไปถึงไหนนั่น
หนีไปสุดขอบฟ้าสารพัน
ทำร้ายกันทั้งตัวและหัวใจ
หนีตัวเองอย่างไรก็ไม่พ้น
หนีตัวตนหนีรับรู้อยู่ใช่ไหม
หนีกระเซอะหนีกระเซิงหนีทำไม
หนีไม่ไกลตัวเองเป็นเพลงรอ
จะหลบซ่อนอย่างไรก็ไม่มิด
เพราะดวงจิตผูกพันแม้ฝันท้อ
สุดแผ่นดินขอบหล้าน้ำตาคลอ
ใช่จะพอที่หลบเร้นเช่นก่อนมา
กรรมที่ก่อปรากฎร่างอย่างเพริดแพร้ว
ดอกดวงแก้วทวงถามใจตามหา
จงกลับมาชดใช้ได้เวลา
ก่อนจะล้าอ่อนแรงแสงร่วงโรย
ท่านต้องเป็นสมาชิก จึงมีสิทธิ๋ในการ ให้คำแนะนำ
เข้าร่วมเน็ทเวิร์ค นี้